الْخَلَاصِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بَحْرَ النَّدَى، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بَدْرَ الدُّجَى، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الأَوَّاهُ الْحَلِيم، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصَّابِرُ الْحَكِيمُ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَئِيِسَ البَكَّائِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مِصْبَاحَ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلَاي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ، أَشْهَدُ أَنَّكَ حُجَّةُ اللَّه وَابْنُ حُجَّته وَأَبُو حُجَجِه، وَابْنُ أَمِينِهِ وَأَبُو امَنَائِهِ، وَأَنَّكَ نَاصَحْتَ فِي عِبَادَةِ رَبِّكَ، وَسَارَعْتَ فِي مَرْضَاتِهِ، وَخَيَّبْتَ أَعْدَاءَهُ، وَسَرَرْتَ أَوْلِيَاءَهُ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ عَبَدْتَ اللَّهَ حَقَّ عِبَادَتِهِ، وَاتقَيتَهُ حَقَّ تُقَاتِهِ، وَأَطَعْتَهُ حَقَّ طَاعَتِهِ حَتَّى‌ أَتَاكَ الْيَقِينُ، فَعَلَيْكَ يَا مَوْلَاي يَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَفْضَلُ التَّحِيَّة وَالسَّلامِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ» [١].

و سپس بر امام چهارم چنين دورد مى‌فرستى:

«اللّهُمَّ صَلِّ عَلى عَليِّ بْنِ الْحُسَيْنِ سَيِّدِ الْعابِدِينَ الَّذِي اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِكَ، وَجَعَلْتَ مِنْهُ أَئِمَّةَ الْهُدَى الَّذينَ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ، اخْتَرْتَهُ لِنَفْسِكَ، وَطَهَّرْتَهُ مِنَ الرِّجْسِ،

[١] - «سلام بر تو اى زين العابدين، سلام بر تو اى زيور متهجّدين، سلام بر تو اى امام متّقين، سلام بر تو اى ولى مسلمين، سلام بر تو اى آرامشِ ديده ناظرين وعارفين، سلام بر تو اى پسنديده سابقين، سلام بر تو اى وصىّ وصيّين، سلام بر تو اى خزانه دار وَصِيَّتهاى مُرْسَلينَ، سلام بر تو اى روشنايى مجتهدين، سلام بر تو اى چراغ مرتاضين، سلام بر تو اى ذخيره متعبّدين، سلام بر تو اى كشتىِ دانش، سلام بر تو اى آرامش صبورى، سلام بر تو اى ترازوى قصاص، سلام بر تو اى كشتى رهايى، سلام بر تو اى درياى بخشش، سلام بر تو اى ماه شب چهارده، سلام بر تو اى آه كشنده شكيبا، سلام بر تو اى صبور حكيم، سلام بر تو اى رئيس گريندگان، سلام بر تو اى چراغ مؤمنان، سلام بر تو اى آقاى من اى ابومحمّد، گواهى مى‌دهم كه تو حجّت خدا و پسر حجّت او و پدر حجّتهاى او و فرزند امين او و پدر امناى او هستى. تو در عبادت پروردگارت خيرانديشيدى، و بسوى خشنودى خدا شتافتى، و دشمنان او را نوميد ساختى، و اولياى او را شاد گرداندى. گواهى مى‌دهم كه تو خدا را آنگونه كه بايد پرستيدى، و چنانكه شايد تقواى او را در پيش گرفتى، و چنانكه شايسته است فرمانش بُردى، تا به يقين رسيدى. پس بر تو باد اى مولاى من، اى فرزند رسول خدا بهترين درود و سلام و رحمت و بركات خدا بر تو.»