احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٤ - الف- احكام مصدود

١٤- نايب مى‌تواند پس از فراغت يافتن از مناسك حجّ براى خود عمره مفرده و يا طواف بجاى آورد و همچنان مى‌تواند براى ديگرى نيز چنين كند.

١٥- نايب بايد منوب عنه را مشخّص كند و قصد نيابت نمايد و مستحبّ است در همه مواقف نام شخص منوب عنه را بر زبان آورد.

١٦- مستحبّ است ازسوى ائمّه عليهم السلام حجّ نيابتى گزارد و نيز از سوى پدر، مادر، نزديكان و مؤمنان در حجّ و طواف قصد نيابت كند، البتّه در صورتيكه غايب و يا معذور باشند.

احكام شخص بازداشته شده از حجّ‌

(مصدود و محصور)

حديث شريف:

از ابوجعفر عليه السلام نقل است كه فرمود:

«الْمَصْدُودُ يَذْبَحُ حِيْثُ صُدَّ، وَيَرْجِعُ صَاحِبُهُ فَيَأْتِي النِّسَاءَ، وَالْمَحْصُورُ يَبْعَثُ بِهَدْيهِ فَيَعِدَهُمْ يَوْماً، فَإِذَا بَلَغَ الْهَدْيُ أَحَلَّ هذَا فِي مَكَانِهِ» [١].

«شخص بازداشته شده از حجّ هر جا كه بازداشته شد ذبح مى‌كند و باز مى‌گردد و زنان بر او حلال مى‌شوند. و شخص بيمارى كه نمى‌تواند حجّ را ادامه دهد، قربانى خود را مى‌فرستد و وعده مى‌گذارد، پس هرگاه قربانى ذبح شد، در مكانى كه هست از احرام رها مى‌شود.»

الف- احكام مصدود

«مصدود» به كسى گفته مى‌شود كه پس از بستن احرام، دشمن مانع از