احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٠١ - حديث شريف
حجّ، عمره مفرده بجاى آورد، و مىتواند هر وقتى را براى آن برگزيند و بهتر آن است كه آن را زودتر به انجام رساند، بدينسان بر او واجب نيست كه در طول ماههاى حجّ و در سالى كه در آن حجّ مىگزارد عمره مفرده بجاى آورد.
٢- شخص مُفْرِد مىتواند طواف حجّ و سعى را- حتّى در حال اختيار- قبل از وقوف در عرفات و مشعر الحرام انجام دهد، اگر چه احوط آن است كه طواف نساء را تا پس از مناسك منى به تأخير اندازد.
٣- ميقات احرام در حجّ افراد همان منزل حاجى و يا يكى از ميقاتهاى پنجگانهاى است كه در احرام عمره تمتّع ذكر شد، اگر از يكى از آنها گذر كند، و اگر گذرش بر آنها نيفتاد احوط آن است كه از منزل خود احرام بندد البتّه در صورتى كه منزلش خارج از مكّه باشد، ولى اگر منزلش در مكّه قرار داشته باشد احوط آن است كه به أدنى الحل (خارج مرز حرم) برود و از آنجا احرام بندد.
٤- دادن قربانى در حجّ افراد واجب نمىباشد و امّا استحباب دارد.
٢- حجّ قِران
حديث شريف:
از حضرت صادق عليه السلام نقل است كه فرمود:
«الْقَارِنُ لَايَكُونُ إِلَّا بِسِيَاقِ الْهَدْي، وَعَلَيْهِ طَوافٌ بِالْبَيْتِ وَرَكْعَتَانِ عِنْدَ مَقَامِ إِبْراهِيمَ عليه السلام، وَسَعْيٌ بَيْنَ الصَّفا وَالْمَرْوَةِ، وَطَوافٌ بَعْدَ الْحَجِّ، وَهُوَ طَوافُ النِّسَاءِ» [١].
«شخصى كه حجّ قِران بجاى مىآورد بايد قربانى را با خود همراه كند و به طواف
[١] - وسايل الشيعه، ج ١٠، ص ١٥٦، باب ٢، حديث ١٢.