احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٩٢ - تفصيل احكام
اين نماز بر مردان و زنان واجب است. اين آئينهاى پنجگانه (طواف زيارت و نماز آن، سعى، و طواف نساء و نماز آن) بايد پس از اعمال منى بجاى آورده شود، ولى جايز است انسان مضطرّ همچون زنى كه از حيض بهراسد يا پير مردى كه از انبوهى مردم بيم كند آنها را جلو اندازد، و نيز شخص ترسان ومريض همگى اين آئينها را پيش از وقوف در عرفات انجام مىدهند و سپس هنگامى كه اعمال منى (رمى و ذبح و حلق) را تكميل كردند حجّشان كامل مىشود و محرمات احرام همگى براى آنها حلال مىگردد.
١٢- مبيت در منى
حديث شريف:
از ابو عبداللَّه عليه السلام نقل است كه فرمود:
«إِذَا فَرِغْتَ مِنْ طَوافِكَ لِلْحَجِّ وَطَوافِ النِّسَاءِ فَلَا تَبِيت إِلَّا بِمِنى، إِلَّا أَنْ يَكُونَ شُغْلُكَ فِي نُسُكِكَ، وَإِنْ خَرَجْتَ بَعْدَ نِصْفِ اللَّيْلِ فَلَا يَضُرُّكَ أَنْ تَبِيتَ فِي غَيْرِ مِنى» [١].
«هرگاه از طواف حجّ و طواف نساء فارغ شدى جز در منى بيتوته نكن مگر آنكه مشغول عبادت باشى و اگر پس از نيمه شب خارج شدى به تو زيانى نمىرساند اگر در غير از منى بيتوته كنى.»
تفصيل احكام:
بيتوته كردن در منى دوازدهمين واجب از واجبات حجّ تمتّع است.
و مقصود از آن بيتوته كردن در منى است در طول دو شب يازدهم و دوازدهم ماه ذىالحجّه كه «مبيت» ناميده مىشود، به اين صورت كه از اوّل شب تا
[١] - وسائل الشيعه، ج ١٠، كتاب الحجّ، ابواب العود إلى منى، ص ٢٠٦، باب ١، حديث ١.