احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٨٠ - حديث شريف

كرديم. باشد كه سپاسگزارى كنيد. گوشت و خون اين شتران به خدا نمى‌رسد. آنچه به او مى‌رسد پرهيزگارى شماست. همچنين آنها را رام شما ساخت تا خدا را به شكرانه آن كه هدايتتان كرده است به بزرگى ياد كنيد و نيكوكاران را بشارت ده.»

٣- لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُومَاتٍ عَلَى‌ مَا رَزَقَهُم مِن بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِيرَ [١]

«تا سودهايى را كه از آنِ آنهاست ببينند و نام خدا را در روزهايى معيّن به هنگام ذبح چارپايانى كه خدا رزق آنها ساخته ياد كنند. پس از آنها بخوريد و بينوايان فقير را اطعام كنيد.»

حديث شريف:

١- محمّد بن مسلم از امام باقر يا امام صادق عليهما السلام روايت كرده است كه از حضرت پرسيدم نسبت به‌حجّ تمتّع چقدر كفايت مى‌كند؟ حضرت عليه السلام فرمود:

«شَاةٌ...» [٢]

. «يك گوسفند.»

٢- از معاويه بن عمّار آمده است كه از ابوعبداللَّه عليه السلام پيرامون حجّ افراد پرسيد. حضرت عليه السلام فرمود:

«لَيْسِ عَلَيْهِ هَدْيٌ وَلَا اضِحِيَّةٌ» [٣]

. «در اين حجّ دادن قربانى لازم نيست.»

٣- از ابوالصباح كنانى آمده است كه گفت از ابو عبداللَّه عليه السلام پيرامون‌