احكام حج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣١ - احكام جدال
خيمهها به هنگام رسيدن به مكّه مكرّمه، يا هنگام رسيدن به منى و عرفات سايه گُزيده شود.
٣- مُحرِم مىتواند هنگام توقف در اماكن يا قهوه خانههاى سر راه براى استراحت و خواب سايه گُزيند يا زير سقفها راه برود، بنشيند و يا دراز بكشد.
٤- اگر مردى سايه گزيند بايد يك گوسفند كفّاره بدهد و در اين بين تفاوتى نيست ميان مختار و مضطرّ، و اقوى آن است كه يك كفّاره براى سايه گزيدن در احرام عمره كفايت مىكند، و كفّاره ديگرى براى سايه گزيدن در احرام حجّ حتى در صورتى كه در هر احرام بارها اين كار تكرار شود.
٥- احوط، پرهيز از سايه گُزيدن است به هنگام راه رفتن داخل شهر مكّه مكرّمه و يا در حدود منى، ولى راه رفتن در بازرهاى سقفدار و سايه ساختمانها جايز است.
٦- احوط پرهيز از زير سقف و يا سايبان قرار گرفتن در شب است، به ويژه اگر به منظور جلوگيرى از سرما، يا باران، يا نظاير آن باشد، و اگر كسى براى ضرورت اين كار را بكند، بايد فديه بپردازد.
هفدهم- خونى كردن:
و آن عبارت است از اين كه شخص مُحرِم موجب گردد به هر نحوى خون از بدن خارج شود، خواه با ابزارى تيز همچون چاقو، يا با سوزن، يا خاراندن و يا استفاده از مسواك به گونهاى كه خون خارج شود آنهم با آگاهى از آمدن خون و يا احتمال دادن آن. پس اگر كسى چنين كند بايد كفّاره بپردازد.
امّا كسى كه مجبور به اين كار است همچون كسى كه در حال احرام نيازمند آزمايش خون و يا حجامت باشد، باكى بر او نيست و كفّارهاى به او