نهضة الحسين (عليه السلام)
(١)
٥ ص
(٢)
٣٣ ص
(٣)
٣٥ ص
(٤)
٣٩ ص
(٥)
٤٣ ص
(٦)
٤٥ ص
(٧)
٤٧ ص
(٨)
٤٩ ص
(٩)
٥١ ص
(١٠)
٥٣ ص
(١١)
٥٩ ص
(١٢)
٦٣ ص
(١٣)
٦٥ ص
(١٤)
٦٧ ص
(١٥)
٦٩ ص
(١٦)
٧١ ص
(١٧)
٧٥ ص
(١٨)
٧٩ ص
(١٩)
٨١ ص
(٢٠)
٨٣ ص
(٢١)
٨٥ ص
(٢٢)
٨٧ ص
(٢٣)
٨٩ ص
(٢٤)
٩١ ص
(٢٥)
٩٣ ص
(٢٦)
٩٧ ص
(٢٧)
٩٩ ص
(٢٨)
١٠٣ ص
(٢٩)
١٠٧ ص
(٣٠)
١١١ ص
(٣١)
١١٣ ص
(٣٢)
١١٥ ص
(٣٣)
١١٧ ص
(٣٤)
١٢١ ص
(٣٥)
١٢٥ ص
(٣٦)
١٢٩ ص
(٣٧)
١٣١ ص
(٣٨)
١٣٣ ص
(٣٩)
١٣٧ ص
(٤٠)
١٤١ ص
(٤١)
١٤٥ ص
(٤٢)
١٤٩ ص
(٤٣)
١٥٣ ص
(٤٤)
١٥٧ ص
(٤٥)
١٦١ ص
(٤٦)
١٦٥ ص
(٤٧)
١٦٩ ص
(٤٨)
١٧٣ ص
(٤٩)
١٧٧ ص
(٥٠)
١٨١ ص
(٥١)
١٨٥ ص
(٥٢)
١٨٩ ص
(٥٣)
١٩٥ ص
(٥٤)
١٩٩ ص
(٥٥)
٢٠٣ ص
(٥٦)
٢٠٩ ص
(٥٧)
٢١٥ ص
(٥٨)
٢١٧ ص
(٥٩)
٢١٩ ص
(٦٠)
٢٢١ ص
(٦١)
٢٢٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
نهضة الحسين (عليه السلام) - الحسيني الشهرستاني، هبة الدين - الصفحة ١٦٧
كعمه جعفر الطيار (رضي الله عنه) يدافع عن نفسه وهو مقطوع اليدين، وكأن القوم قطعوا بيديه يدي الحسين (عليه السلام) فعند ذلك تقّدم إليه دارمي غير هيّاب له وضربه بعمود من حديد فخر صريعاً وصارخاً: «يا أخاه أدرك أخاك». ولم يدرك الحسين (عليه السلام) ظهيره ونصيره إلاّ بعد اختراق الجموع والجنود، وفي آخر لحظة منه نادباً له وقائلاً له: «الآن انكسر ظهري، وقلّت حيلتي، وشمت بي عدوي».