متعارف است و لباسهائى را كه پوشيده در صورتى كه آنها را به شخص ديگرى وصيت نكند مال پسر بزرگتر است و اگر ميت از سه چيز اول بيشتر از يكى دارد، مثلا دو قرآن يا دو انگشترى دارد، احتياط واجب آن است كه پسر بزرگ در آنها با ورثه ديگر صلح كند اگر چه بعيد نيست همه آنها مال او باشد.
(مسأله ٢٧٨٩) اگر پسر بزرگ ميت بيش از يكى باشد مثلا از دو زن او در يك وقت دو پسر به دنيا آمده باشد، بايد لباس و قرآن و انگشترى و شمشير ميت را بطور مساوى بين خودشان قسمت كنند.
(مسأله ٢٧٩٠) اگر ميت قرض داشته باشد، چنانچه قرضش به اندازه مال او يا زيادتر باشد، بايد چهار چيزى هم كه مال پسر بزرگتر است و در مسأله پيش گفته شد، به قرض او بدهند و اگر قرضش كمتر از مال او باشد بطورى كه بعد از اداء دين براى وارث ها ارث مىرسد اشياء مزبوره مال پسر بزرگتر است.
(مسأله ٢٧٩١) مسلمان از كافر ارث مىبرد ولى كافر اگر چه پدر يا پسر ميت مسلمان باشد از او ارث نمىبرد.
(مسأله ٢٧٩٢) اگر كسى يكى از خويشان خود را عمدا و به نا حق بكشد، از او ارث نمىبرد ولى اگر از روى خطا باشد مثل آن كه سنگ را به هوا بيندازد و اتفاقا به يكى از خويشان او بخورد و او را بكشد از او ارث مىبرد بلكه ظاهر آنست كه از ديه نيز ارث مىبرد.
(مسأله ٢٧٩٣) هر گاه بخواهند ارث را تقسيم كنند، براى بچه‌اى كه در شكم است كه اگر زنده به دنيا بيايد ارث مىبرد، در صورتى كه احتمال بيشتر از يكى نرود سهم يك پسر را كنار مىگذارند و زيادى را ورثه بين خود تقسيم مىكنند. ولى اگر احتمال بدهند بيشتر از يكى است مثلا احتمال بدهند كه زن به دو يا سه بچه حامله باشد و ورثه راضى نباشند كه سهم حمل محتمل را كنار بگذارند، نسبت بزائد از سهم يك پسر را با وثوق و اطمينان به حفظ سهم زائد، جائز است بين ورثه تقسيم كنند.