توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٢٦١
(مسأله ١٤٨١) اگر اشتباها سر بر دارد و ببيند امام در سجده است، بايد به سجده برگردد و چنانچه در هر دو سجده اين اتفاق بيفتد براى زياد شدن دو سجده كه ركن است نماز باطل نمىشود.
(مسأله ١٤٨٢) كسى كه اشتباها پيش از امام سر از سجده برداشته هر گاه به سجده برگردد و معلوم شود امام قبلا سر برداشته است نمازش صحيح است ولى اگر در هر دو سجده اين اتفاق بيفتد نمازش باطل است.
(مسأله ١٤٨٣) اگر اشتباها سر از ركوع يا سجده بردارد و سهوا يا به خيال اين كه به امام نمىرسد به ركوع يا سجده نرود جماعت و نمازش صحيح است.
(مسأله ١٤٨٤) اگر سر از سجده بردارد و ببيند امام در سجده است چنانچه به خيال اين كه سجده اول امام است، به قصد اين كه با امام سجده كند به سجده رود و بفهمد سجده دوم امام بوده، سجده دوم او حساب مىشود و اگر به خيال اين كه سجده دوم امام است به سجده رود و بفهمد كه سجده اول امام بوده، بايد به قصد سجده با امام سجده را تمام كند و دوباره با امام به سجده رود.
(مسأله ١٤٨٥) اگر سهوا پيش از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر سر بردارد به مقدارى از قرائت امام مىرسد، چنانچه سر بردارد و با امام به ركوع رود نمازش صحيح است و اگر عمدا برنگردد نمازش باطل است.
(مسأله ١٤٨٦) اگر سهوا پيش از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر بر گردد به چيزى از قرائت امام نمىرسد، اگر به قصد اين كه با امام نماز بخواند سر بردارد و با امام به ركوع رود، جماعت و نمازش صحيح است و اگر عمدا برنگردد نمازش صحيح است و منفرد مىشود.
(مسأله ١٤٨٧) اگر سهوا پيش از امام به سجده رود، اگر به قصد اين كه با امام نماز بخواند سر بردارد و با امام به سجده رود، جماعت و نمازش صحيح است و اگر عمدا برنگردد نمازش صحيح و منفرد مىگردد.