(مسأله ١١٢٠) اگر چيزى را كه ركن نيست فراموش كند و ركن بعد از آن را بجا آورد، مثلا حمد را فراموش كند و مشغول ركوع شود، نمازش صحيح است.
(مسأله ١١٢١) اگر چيزى را كه ركن نيست فراموش كند و چيزى را كه بعد از آنست و آن هم ركن نيست بجا آورد، مثلا حمد را فراموش كند و سوره را بخواند، بايد آنچه را فراموش كرده بجا آورد، و بعد از آن چيزى را كه اشتباها جلوتر خوانده دوباره بخواند.
(مسأله ١١٢٢) اگر سجده اول را به خيال اين كه سجده دوم است يا سجده دوم را به خيال اين كه سجده اول است بجا آورد، نماز صحيح است و سجده اول او سجده اول و سجده دوم او سجده دوم حساب مىشود.
موالات (مسأله ١١٢٣) انسان بايد بنابر احتياط واجب لازم نماز را با موالات بخواند، يعنى كارهاى نماز مانند ركوع و سجود و تشهد را پشت سر هم بجا آورد، و چيزهائى را كه در نماز مىخواند بطورى كه معمول است پشت سر هم بخواند، و اگر بقدرى بين آنها فاصله بيندازد كه نگويند نماز مىخواند، نمازش اشكال دارد.
احتياط واجب صحيح نيست.
(مسأله ١١٢٤) اگر در نماز سهوا بين حرفها يا كلمات فاصله بيندازد و فاصله بقدرى نباشد كه صورت نماز از بين برود، چنانچه مشغول ركن بعد نشده باشد بايد آن حرفها يا كلمات را بطور معمول بخواند، و در صورتى كه چيزى بعد از آن خوانده شده لازم است تكرار نمايد و اگر مشغول ركن بعد شده باشد، نمازش صحيح است.
(مسأله ١١٢٥) طول دادن ركوع و سجود و خواندن سوره‌هاى بزرگ موالات را به هم نمىزند.
قنوت (مسأله ١١٢٦) در تمام نمازهاى واجب و مستحب، پيش از ركوع ركعت