توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٢٠
و خون آن به مقدار معمول بيرون آيد خونى كه در بدنش مىماند پاك است ولى اگر به علت نفس كشيدن يا بواسطه اين كه سر حيوان در جاى بلند بوده خون به بدن حيوان برگردد، آن خون نجس است.
(مسأله ٩٩) بنابر احتياط واجب از تخم مرغى كه ذرهاى خون در آنست بايد اجتناب كرد ولى اگر خون مثلا در زرده باشد تا پوست نازك روى آن پاره نشده سفيده پاك مىباشد.
(مسأله ١٠٠) خونى كه گاهى موقع دوشيدن شير ديده مىشود نجس است و شير را نجس مىكند.
(مسأله ١٠١) اگر خونى كه از لاى دندانها مىآيد، بواسطه مخلوط شدن با آب دهان از بين برود، اجتناب از آب دهان لازم نيست.
(مسأله ١٠٢) خونى كه بواسطه كوبيده شدن، زير ناخن يا زير پوست مىميرد، اگر طورى شود كه ديگر به آن خون نگويند پاك و اگر به آن خون بگويند نجس است، و در اين صورت چنانچه ناخن يا پوست سوراخ شود اگر بيرون آوردن خون و تطهير محل جهت وضو يا غسل مشقت دارد بايد تيمم نمايد. و بنابر احتياط واجب لازم وضو هم بگيرد بطوريكه وقت وضو گرفتن آب وضو نجس نشود.
(مسأله ١٠٣) اگر انسان نداند كه خون زير پوست مرده يا گوشت بواسطه كوبيده شدن به آن حالت در آمده پاك است.
(مسأله ١٠٤) اگر موقع جوشيدن غذا ذرهاى خون در آن بيفتد، تمام غذا و ظرف آن نجس مىشود، و جوشيدن و حرارت و آتش پاك كننده نيست.
(مسأله ١٠٥) زردابهاى كه در حال بهبودى زخم در اطراف آن پيدا مىشود، اگر معلوم نباشد كه با خون مخلوط است، پاك مىباشد.