توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٢٤٩
پيش از اداء بخواند و بهتر اين است كه بعد از خواندن قضاى نمازهاى سابق دوباره نماز قضائى را كه در آن روز پيش از نماز أداء خوانده بجا آورد.
(مسأله ١٣٩٦) تا انسان زنده است اگر چه از قضاى نمازهاى خود عاجز باشد، ديگرى نمىتواند نمازهاى او را قضا نمايد.
(مسأله ١٣٩٧) نماز قضا را با جماعت مىشود خواند، چه نماز امام جماعت اداء باشد يا قضا، و لازم نيست هر دو يك نماز را بخوانند مثلا اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر يا عصر امام بخواند اشكال ندارد.
(مسأله ١٣٩٨) مستحب است بچه مميز را يعنى بچهاى كه خوب و بد را مىفهمد. به نماز خواندن و عبادتهاى ديگر عادت دهند بلكه مستحب است او را به قضاى نمازها هم وادار نمايند.
نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگتر واجب است (مسأله ١٣٩٩) اگر پدر نماز خود را بجا نياورده باشد، و مىتوانسته است قضا كند، و بنابر احتياط واجب هر چند از روى نافرمانى ترك كرده باشد، بر پسر بزرگترش تا مقدارى كه حرجى نباشد واجب است كه بعد از مرگش بجا آورد، يا براى او اجير بگيرد و قضاى نمازهاى مادر بر او واجب نيست هر چند بهتر است.
(مسأله ١٤٠٠) اگر پسر بزرگتر شك دارد كه پدرش نماز قضا داشته يا نه چيزى بر او واجب نيست.
(مسأله ١٤٠١) اگر پسر بزرگتر بداند كه پدرش نماز قضا داشته و شك كند كه بجا آورده يا نه، بنابر احتياط واجب بايد قضا نمايد.
(مسأله ١٤٠٢) اگر معلوم نباشد كه پسر بزرگتر كدام است، قضاى نماز پدر بر هيچ كدام از پسرها واجب نيست. ولى احتياط مستحب آنست كه نماز او را بين خودشان قسمت كنند، يا براى انجام آن قرعه بزنند.