توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ١٢٢
(مسأله ٦٧٤) اگر ناچار شود كه براى تهيه آب قرض كند، بايد قرض نمايد، ولى كسى كه مىداند يا گمان دارد كه نمىتواند قرض خود را بدهد، واجب نيست قرض كند.
(مسأله ٦٧٥) اگر كندن چاه مشقت ندارد، بايد براى تهيه آب چاه بكند.
(مسأله ٦٧٦) اگر كسى مقدارى آب بىمنت به او ببخشد بايد قبول كند.
سوم از موارد تيمم (مسأله ٦٧٧) اگر از استعمال آب بر جان خود بترسد يا بترسد كه بواسطه استعمال آن مرض يا عيبى در او پيدا شود، يا مرضش طول بكشد، يا شدت يابد يا به سختى معالجه شود، بايد تيمم نمايد، ولى اگر آب گرم براى او ضرر ندارد، بايد با آب گرم وضو بگيرد يا غسل كند.
(مسأله ٦٧٨) لازم نيست يقين كند كه آب براى او ضرر دارد، بلكه اگر احتمال ضرر بدهد، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد، و از آن احتمال ترس براى او پيدا شود، بايد تيمم كند.
(مسأله ٦٧٩) كسى كه مبتلا به درد چشم است، و آب براى او ضرر دارد بايد تيمم نمايد.
(مسأله ٦٨٠) اگر بواسطه يقين يا ترس ضرر، تيمم كند و پيش از نماز بفهمد كه آب برايش ضرر ندارد، تيمم او باطل است. و اگر بعد از نماز بفهمد بنابر احتياط واجب در صورتى كه وقت باقى باشد بايد دوباره نماز را با وضو يا غسل بخواند، و اگر وقت گذشته قضا ندارد.
(مسأله ٦٨١) كسى كه مىداند آب برايش ضرر ندارد، چنانچه غسل كند يا وضو بگيرد و بعد بفهمد كه آب براى او ضرر داشته وضو و غسل او صحيح است.