توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٤٣٢
شير دهد پدر آن بچه نمىتواند با دخترهائى كه از آن زن به دنيا آمدهاند ازدواج كند و نيز نمىتواند دخترهاى شوهرى را كه شير مال او است، اگر چه دخترهاى رضاعى او باشند براى خود عقد نمايد، ولى جايز است با دخترهاى رضاعى آن زن ازدواج كند، اگر چه احتياط مستحب آنست كه با آنان ازدواج نكند.
(مسأله ٢٤٧٥) اگر زنى بچهاى را با شرائطى كه در مسأله (٢٤٨٣) گفته مىشود، شير دهد شوهر آن زن كه صاحب شير است به خواهرهاى آن بچه محرم نمىشود ولى احتياط مستحب آنست كه با آنان ازدواج ننمايد و نيز خويشان شوهر به خواهر و برادر آن بچه محرم نمىشوند.
(مسأله ٢٤٧٦) اگر زنى بچهاى را شير دهد به برادرهاى آن بچه محرم نمىشود و نيز خويشان آن زن به برادر و خواهر بچهاى كه شير خورده محرم نمىشوند.
(مسأله ٢٤٧٧) اگر انسان با زنى كه دخترى را شير كامل داده ازدواج كند و با آن زن نزديكى نمايد ديگر نمىتواند آن دختر را براى خود عقد كند.
(مسأله ٢٤٧٨) اگر انسان با دخترى ازدواج كند ديگر نمىتواند با زنى كه آن دختر را شير كامل داده ازدواج نمايد.
(مسأله ٢٤٧٩) انسان نمىتواند با دخترى كه مادر يا مادر بزرگ انسان او را شير كامل داده ازدواج كند و نيز اگر زن پدر انسان از شير پدر او دخترى را شير داده باشد انسان نمىتواند با آن دختر ازدواج نمايد. و چنانچه دختر شيرخوارى را براى خود عقد كند بعد مادر، يا مادر بزرگ، يا زن پدر او آن دختر را شير دهد، عقد باطل مىشود.
(مسأله ٢٤٨٠) با دخترى كه خواهر، يا زن برادر انسان او را شير كامل داده، نمىشود ازدواج كرده و همچنين است اگر خواهرزاده يا برادرزاده، يا نوه خواهر، يا نوه برادر انسان آن دختر را شير داده باشد.
(مسأله ٢٤٨١) اگر زنى بچه دختر خود را شير دهد، آن دختر به شوهر خود