توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٤٢٠
عدهاى از زنها كه ازدواج با آنان حرام است (مسأله ٢٣٩٣) ازدواج با زنهائى كه مثل مادر و خواهر و مادر زن با انسان محرم هستند حرام است.
(مسأله ٢٣٩٤) اگر كسى زنى را براى خود عقد نمايد، اگر چه با او نزديكى نكند، مادر و مادر مادر آن زن و مادر پدر او هر چه بالا روند، به آن مرد محرم مىشوند.
(مسأله ٢٣٩٥) اگر زنى را عقد كند و با او نزديكى نمايد، دختر و نوه دخترى و پسرى آن زن هر چه پائين روند، چه در وقت عقد باشند يا بعدا به دنيا بيايند، به آن مرد محرم مىشوند.
(مسأله ٢٣٩٦) اگر با زنى كه براى خود عقد كرده نزديكى نكرده باشد، تا وقتى كه آن زن در عقد او است - بنابر احتياط واجب - با دختر او ازدواج نكند.
(مسأله ٢٣٩٧) عمه و خاله پدر، و عمه و خاله پدر پدر، و عمه و خاله مادر، و عمه و خاله مادر مادر هر چه بالا روند به انسان محرمند.
(مسأله ٢٣٩٨) پدر و جد شوهر، هر چه بالا روند و پسر و نوه پسرى و دخترى او هر چه پائين آيند چه در موقع عقد باشند، يا بعدا به دنيا بيايند به زن او محرم هستند.
(مسأله ٢٣٩٩) اگر زنى را براى خود عقد كند، دائمه باشد يا صيغه تا وقتى كه آن زن در عقد او است نمىتواند با خواهر آن زن ازدواج نمايد.
(مسأله ٢٤٠٠) اگر زن خود را به ترتيبى كه در كتاب طلاق گفته مىشود طلاق رجعى دهد در بين عده نمىتواند خواهر او را عقد نمايد ولى در عده طلاق بائن مىتواند با خواهر او ازدواج نمايد و در عده متعه احتياط واجب آنست كه ازدواج نكند.
(مسأله ٢٤٠١) انسان نمىتواند بدون اجازه زن خود با خواهر زاده و برادرزاده