(مسأله ٢١٤٢) در چهار صورت خريدار بواسطه عيبى كه در مال است نمىتواند معامله را به هم بزند، يا تفاوت قيمت بگيرد: (اول) آن كه موقع خريدن عيب مال را بداند. (دوم) آن كه بعيب مال راضى شود. (سوم) آن كه در وقت معامله بگويد: اگر مال عيبى داشته باشد، پس نمىدهم و تفاوت قيمت هم نمىگيرم. (چهارم) فروشنده در وقت معامله بگويد اين مال را با هر عيبى كه دارد مىفروشم ولى اگر عيبى را معين كند و بگويد مال را با اين عيب مىفروشم و معلوم شود عيب ديگرى هم دارد، خريدار مىتواند براى عيبى كه فروشنده معين نكرده مال را پس دهد، و در صورتى كه نتواند پس دهد تفاوت قيمت بگيرد.
(مسأله ٢١٤٣) اگر خريدار بفهمد مال عيبى دارد، و پس از تحويل گرفتن مال عيب ديگرى در آن پيدا شود نمىتواند معامله را به هم بزند، ولى مىتواند تفاوت قيمت سالم و معيوب را بگيرد ولى اگر حيوان معيوبى را بخرد و پيش از گذشتن زمان خيار كه سه روز است عيب ديگرى پيدا كند اگر چه آن را تحويل گرفته باشد باز هم مىتواند آن را پس دهد. و نيز اگر فقط خريدار تا مدتى حق به هم زدن معامله را داشته باشد، و در آن مدت مال عيب ديگرى پيدا كند، اگر چه آن را تحويل گرفته باشد، مىتواند معامله را به هم بزند.
(مسأله ٢١٤٤) اگر انسان مالى داشته باشد كه خودش آن را نديده و ديگرى خصوصيات آن را براى او گفته باشد، چنانچه او همان خصوصيات را به مشترى بگويد و آن را بفروشد و بعد از فروش بفهمد كه بهتر از آن بوده مىتواند معامله را به هم بزند.
مسائل متفرقه (مسأله ٢١٤٥) اگر فروشنده قيمت خريد جنس را به مشترى بگويد بايد تمام