توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٣٦٨
احكام معامله سلف (مسأله ٢١٢١) انسان نمىتواند جنسى را كه سلف خريده پيش از تمام شدن مدت به غير فروشندهاش بفروشد و بعد از تمام شدن مدت، اگر چه آن را تحويل نگرفته باشد، فروختن آن اشكال ندارد. ولى فروختن غله مانند گندم و جو و ساير اجناسى كه با وزن يا پيمانه فروخته مىشود، پيش از تحويل گرفتن آن جائز نيست مگر اين كه به قيمت خريدش بفروشد يا به خود فروشندهاش بفروشد.
(مسأله ٢١٢٢) در معامله سلف اگر فروشنده جنسى را كه قرارداد كرده در موعدش بدهد، مشترى بايد قبول كند. و نيز اگر بهتر از آنچه قرار گذاشته بدهد و طورى باشد كه از همان جنس حساب شود، مشترى بايد قبول نمايد.
(مسأله ٢١٢٣) اگر جنسى را كه فروشنده مىدهد، پستتر از جنسى باشد كه قرارداد كرده، مشترى مىتواند قبول نكند.
(مسأله ٢١٢٤) اگر فروشنده بجاى جنسى كه قرارداد كرده، جنس ديگرى بدهد، در صورتى كه مشترى راضى شود اشكال ندارد.
(مسأله ٢١٢٥) اگر جنسى را كه سلف فروخته در موقعى كه بايد آن را تحويل دهد ناياب شود و نتواند آن را تهيه كند، مشترى مىتواند صبر كند تا تهيه نمايد، يا معامله را به هم بزند و چيزى را كه داده پس بگيرد.
(مسأله ٢١٢٦) اگر جنسى را بفروشد و قرار بگذارد كه بعد از مدتى تحويل دهد و پول آن را هم بعد از مدتى بگيرد. بنابر احتياط واجب معامله باطل است.