دستور خواندن عقد (مسأله ٢٣٧٧) اگر صيغه عقد دائم را خود زن و مرد بخوانند و اول زن بگويد (زوجتك نفسى على الصداق المعلوم) يعنى خود را زن تو نمودم به مهرى كه معين شده پس از آن بدون فاصله مرد بگويد (قبلت التزويج) يعنى قبول كردم ازدواج را عقد صحيح است و اگر ديگرى را وكيل كنند كه از طرف آنها صيغه عقد را بخواند چنانچه مثلا اسم مرد (احمد) و اسم زن (فاطمه) باشد و وكيل زن بگويد (زوجت موكلك احمد موكلتى فاطمة على الصداق المعلوم) سپس بدون فاصله وكيل مرد بگويد (قبلت التزويج لموكلى احمد على الصداق المعلوم) صحيح مىباشد و بنابر احتياط واجب بايد لفظى كه مرد مىگويد با لفظى كه زن مىگويد مطابق باشد مثلا اگر زن (زوجت) مىگويد مرد هم (قبلت التزويج) بگويد.
(مسأله ٢٣٧٨) اگر خود زن و مرد بخواهند صيغه عقد غير دائم را بخوانند بعد از آن كه مدت و مهر را معين كردند، چنانچه زن بگويد (زوجتك نفسي في المدة المعلومة على المهر المعلوم) بعد بدون فاصله مرد بگويد (قبلت) صحيح است. و اگر ديگرى را وكيل كنند و اول وكيل زن به وكيل مرد بگويد (متعت موكلتي في المدة المعلومة على المهر المعلوم) پس بدون فاصله وكيل مرد بگويد (قبلت لموكلي هكذا) صحيح مىباشد.
شرط عقد (مسأله ٢٣٧٩) عقد ازدواج چند شرط دارد.
(اول) آن كه بنابر احتياط (واجب) به عربى صحيح خوانده شود. و اگر خود مرد و زن نتوانند صيغه را به عربى صحيح بخوانند، چنانچه ممكن باشد، احتياط واجب آنست كه كسى را كه مىتواند به عربى صحيح بخواند وكيل كنند و اگر ممكن نباشد خودشان مىتوانند به غير عربى بخوانند، اما بايد لفظى بگويند كه معنى زوجت و قبلت را بفهماند.