(مسأله ١٦٨٧) اگر روزه‌دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه‌دار است جماع كند، چنانچه زن را اكراه كرده باشد، كفاره روزه خودش و روزه زن را بايد بدهد، و اگر زن به جماع راضى بوده، بر هر كدام يك كفاره واجب مىشود.
(مسأله ١٦٨٨) اگر زنى شوهر روزه‌دار خود را اكراه كند كه با او جماع نمايد، واجب نيست كفاره روزه شوهر را بدهد.
(مسأله ١٦٨٩) اگر روزه‌دار در ماه رمضان، زن خود را اكراه به جماع كند، و در بين جماع، زن راضى شود، بنابر احتياط واجب بايد مرد دو كفاره و زن يك كفاره بدهد.
(مسأله ١٦٩٠) اگر روزه‌دار در ماه مبارك رمضان با زن روزه‌دار خود كه خواب است جماع نمايد، يك كفاره بر او واجب مىشود، و روزه زن صحيح است و كفاره هم بر او واجب نيست.
(مسأله ١٦٩١) اگر مرد زن خود را يا زن شوهر خود را اكراه كند كه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند بجا آورد، بر هيچ يك از آنها كفاره واجب نيست.
(مسأله ١٦٩٢) كسى كه بواسطه مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد، نمىتواند زن روزه‌دار خود را اكراه به جماع كند. ولى اگر او را اكراه نمايد، كفاره بر مرد نيز واجب نيست.
(مسأله ١٦٩٣) انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند، ولى لازم نيست فورا آن را انجام دهد.
(مسأله ١٦٩٤) اگر كفاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بجا نياورد چيزى بر آن اضافه نمىشود.
(مسأله ١٦٩٥) كسى كه بايد براى كفاره يك روز شصت فقير را طعام بدهد، نمىتواند به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد كه تقريبا ده سير است طعام بدهد يا يك