نصاب نقره (مسأله ١٩٠٥) نقره دو نصاب دارد: نصاب اول آن (١٠٥) مثقال معمولى است كه اگر نقره به (١٠٥) مثقال برسد و شرائط ديگر را هم كه گفته شد داشته باشد انسان بايد يك چهلم آن را كه (٢) مثقال و (١٥) نخود است از بابت زكات بدهد و اگر به اين مقدار نرسد، زكات آن واجب نيست، و نصاب دوم آن (٢١) مثقال است، يعنى اگر ٢١ مثقال به (١٠٥) مثقال اضافه شود، بايد زكات تمام (١٢٦) مثقال را بطورى كه گفته شد بدهد، و اگر كمتر از (٢١) مثقال اضافه شود، فقط بايد زكات (١٠٥) مثقال آن را بدهد و زيادى آن زكات ندارد، و همچنين است هر چه بالا رود. يعنى اگر (٢١) مثقال اضافه شود، بايد زكات تمام آنها را بدهد و اگر كمتر اضافه شود، مقدارى كه اضافه شده و كمتر از ٢١ مثقال است زكات ندارد بنابر اين اگر انسان يك چهلم هر چه طلا و نقره دارد بدهد، زكاتى را كه بر او واجب بوده داده و گاهى هم بيشتر از مقدار واجب داده است مثلا كسى كه (١١٠) مثقال نقره دارد اگر يك چهلم آن را بدهد، زكات (١٠٥) مثقال آن را كه واجب بوده داده و مقدارى هم براى (٥) مثقال آن داده كه واجب نبوده است.
(مسأله ١٩٠٦) كسى كه طلا يا نقره او به اندازه نصاب است، اگر چه زكات آن را داده باشد، تا وقتى از نصاب اول كم نشده، همه سال بايد زكات آن را بدهد.
(مسأله ١٩٠٧) زكات طلا و نقره در صورتى واجب مىشود، كه آن را سكه زده باشند، و معامله با آن رواج داشته باشد. و اگر سكه آن از بين هم رفته باشد بايد زكات آن را بدهند.
(مسأله ١٩٠٨) طلا و نقره سكه‌دارى كه زنها براى زينت به كار مىبرند اگر چه رواج معامله با آن باقى باشد زكات واجب نيست.
(مسأله ١٩٠٩) كسى كه طلا و نقره دارد، اگر هيچ كدام آنها به اندازه نصاب اول نباشد، مثلا (١٠٤) مثقال نقره و (١٤) مثقال طلا داشته باشد، زكات بر او واجب نيست.
(مسأله ١٩١٠) چنان كه سابقا گفته شد زكات طلا و نقره در صورتى واجب