ذكر مىشود بر او مترتب است.
(مسأله ٢٤٥٧) اگر زن پس از ازدواج بطورى كه در مسأله پيش گفته شد مرتد شود، عقد او باطل مىگردد، و چنانچه شوهرش با او نزديكى نكرده باشد عده ندارد و همچنين است اگر بعد از نزديكى مرتد شود ولى يائسه باشد اما اگر يائسه نباشد، بايد بدستورى كه در احكام طلاق گفته خواهد شد عده نگهدارد و مشهور آنست كه اگر در بين عده مسلمان شود عقد او به حال خود باقى مىماند ولى اين حكم محل اشكال است و البته احتياط ترك نشود و معناى يائسه در مسأله (١٤١) گذشت.
(مسأله ٢٤٥٨) مردى كه مسلمان زاده است اگر مرتد شود، زنش بر او حرام مىشود و بايد به مقدار عده وفات كه در احكام طلاق گفته مىشود عده نگهدارد.
(مسأله ٢٤٥٩) مردى كه از پدر و مادر غير مسلمان به دنيا آمده و مسلمان شده اگر بعد از ازدواج مرتد شود، عقد او باطل مىگردد، و چنانچه با زنش نزديكى نكرده يا اين كه زن يائسه باشد عده ندارد، و اگر بعد از نزديكى مرتد شود، و زن او در سن زنهائى باشد كه حيض مىبينند بايد آن زن به مقدار عده طلاق كه در احكام طلاق گفته مىشود عده نگهدارد، و بنا به مشهور اگر پيش از تمام شدن عده، شوهر او مسلمان شود عقد او به حال خود باقى مىماند ولى اين حكم نيز محل اشكال است و البته احتياط ترك نشود.
(مسأله ٢٤٦٠) اگر زن در عقد با مرد شرط كند كه او را از شهرى بيرون نبرد و مرد هم قبول كند، نبايد زن را بدون رضايتش از آن شهر بيرون ببرد.
(مسأله ٢٤٦١) اگر زنى از شوهر سابقش دخترى داشته باشد، شوهر بعدى مىتواند آن دختر را براى پسر خود كه از اين زن نيست عقد كند و نيز اگر دخترى را براى پسر خود عقد كند، مىتواند با مادر آن دختر ازدواج نمايد.
(مسأله ٢٤٦٢) اگر زنى از زنا آبستن شود، جايز نيست بچه را سقط كند.
(مسأله ٢٤٦٣) اگر كسى با زنى زنا كند، چنانچه بعد از استبراء به نحوى كه