توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٤٢٥
(مسأله ٢٤٢٧) شوهر نمىتواند بيش از چهار ماه با عيال دائمى جوان خود نزديكى را ترك كند مگر آن كه زن راضى باشد.
(مسأله ٢٤٢٨) اگر در عقد دائمى مهر را معين نكنند عقد صحيح است و چنانچه مرد با زن نزديكى كند، بايد مهر او را مطابق مهر زنهائى كه مثل او هستند بدهد (مسأله ٢٤٢٩) اگر موقع خواندن عقد دائمى براى دادن مهر مدت معين نكرده باشند، زن مىتواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر جلوگيرى كند، چه شوهر توانائى دادن مهر را داشته باشد چه نداشته باشد ولى اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود و شوهر با او نزديكى كند ديگر نمىتواند بدون عذر شرعى از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.
متعه (ازدواج موقت) (مسأله ٢٤٣٠) صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
(مسأله ٢٤٣١) احتياط واجب آنست كه شوهر بيش از چهار ماه با متعه خود نزديكى را ترك نكند.
(مسأله ٢٤٣٢) زنى كه صيغه مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد.
(مسأله ٢٤٣٣) زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
(مسأله ٢٤٣٤) زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمىبرد و شوهر هم از او ارث نمىبرد، مگر در صورتى كه ارث بردن را شرط كرده باشند كه در اين صورت هر كه شرط كرده ارث مىبرد.
(مسأله ٢٤٣٥) زنى كه صيغه شده اگر چه نداند كه حق خرجى و همخوابى