توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٤٢٢
ازدواج نكند و معناى طلاق رجعى و طلاق بائن و عده متعه وعده وفات در احكام طلاق گفته خواهد شد.
(مسأله ٢٤٠٨) اگر با زن بىشوهرى كه در عده نيست زنا كند، بعدا مىتواند آن زن را براى خود عقد نمايد ولى احتياط واجب آنست كه صبر كند تا آن زن حيض ببيند بعد او را عقد نمايد و اگر ديگرى بخواهد آن زن را عقد كند. اين احتياط مستحب است.
(مسأله ٢٤٠٩) اگر زنى را كه در عده ديگرى است براى خود عقد كند، چنانچه مرد و زن، يا يكى از آنان بدانند كه عده زن تمام نشده و بدانند عقد كردن زن در عده حرام است آن زن بر او حرام أبدى مىشود، اگر چه مرد بعد از عقد با آن زن نزديكى نكرده باشد.
(مسأله ٢٤١٠) اگر زنى را كه در عده ديگرى است براى خود عقد كند، و با او نزديكى كند، آن زن بر او حرام أبدى مىشود اگر چه نمىدانسته كه آن زن در عده است يا نمىدانسته كه عقد زن در عده حرام است.
(مسأله ٢٤١١) اگر انسان بداند زنى شوهر دارد و ازدواج با او حرام است و با او ازدواج كند، بايد از او جدا شود و بعدا هم نبايد او را براى خود عقد كند. و همچنين است اگر نداند كه آن زن شوهر دارد ولى بعد از ازدواج با او نزديكى كرده باشد.
(مسأله ٢٤١٢) زن شوهردار اگر زنا كند بر مرد زنا كننده بنابر اظهر حرام ابدى نمىشود و نيز بر شوهر خود حرام نمىشود و چنانچه توبه نكند و بر عمل خود باقى باشد، بهتر است كه شوهر، او را طلاق دهد ولى بايد مهرش را بدهد.
(مسأله ٢٤١٣) زنى را كه طلاق دادهاند و زنى كه صيغه بوده و شوهرش مدت او را بخشيده يا مدتش تمام شده، چنانچه بعد از مدتى شوهر كند و بعد شك كند كه موقع عقد شوهر دوم عده شوهر اول تمام بوده يا نه، به شك خود اعتنا نكند.