توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٣٤٨
(مسأله ٢٠١٥) اگر كسى كه فطره او بر ديگرى واجب است خودش فطره را بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده ساقط نمىشود.
(مسأله ٢٠١٦) زنى كه شوهرش مخارج او را نمىدهد، چنانچه نان خور كس ديگر باشد، فطرهاش بر آن كس واجب است و اگر نان خور كس ديگر نيست در صورتى كه فقير نباشد، بايد فطره خود را بدهد.
(مسأله ٢٠١٧) كسى كه سيد نيست، نمىتواند به سيد فطره بدهد حتى اگر سيدى نانخور او باشد، نمىتواند فطره او را به سيد ديگرى بدهد.
(مسأله ٢٠١٨) فطره طفلى كه از مادر يا دايه شير مىخورد، بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مىدهد، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل برمىدارد فطره طفل بر كسى واجب نيست.
(مسأله ٢٠١٩) انسان اگر چه مخارج عيالاتش را از مال حرام بدهد بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد.
(مسأله ٢٠٢٠) اگر انسان كسى را اجير نمايد و شرط كند كه مخارج او را بدهد بايد فطره او را هم بدهد، ولى چنانچه شرط كند كه مقدار مخارج او را بدهد مثلا پولى براى مخارجش بدهد، واجب نيست فطره او را بدهد.
(مسأله ٢٠٢١) اگر كسى بعد از غروب شب عيد فطر بميرد، بايد فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند ولى اگر پيش از غروب بميرد، واجب نيست فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند.
مصرف زكات فطره (مسأله ٢٠٢٢) اگر زكات فطره را به يكى از هشت مصرفى كه سابقا براى زكات مال گفته شد برسانند كافيست. ولى احتياط مستحب آن است كه فقط به فقراى شيعه بدهند.