ببرد، روزه‌اش باطل مىشود.
(مسأله ١٥٨٧) كسى كه مىخواهد روزه بگيرد، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند. ولى اگر بداند غذائى كه لاى دندان مانده در روز فرو مىرود، چنانچه خلال نكند روزه‌اش باطل مىشود.
(مسأله ١٥٨٨) فرو بردن آب دهان، اگر چه بواسطه خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمىكند.
(مسأله ١٥٨٩) فرو بردن اخلاط سر و سينه، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد، ولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتياط واجب آنست كه آن را فرو نبرند.
(مسأله ١٥٩٠) اگر روزه‌دار بقدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد يا به مرض مبتلا شود مىتواند به اندازه‌اى كه از خوف نجات پيدا كند آب بياشامد ولى روزه او باطل مىشود و اگر ماه رمضان باشد، بايد در بقيه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد.
(مسأله ١٥٩١) جويدن غذا براى بچه يا پرنده و چشيدن غذا و مانند اينها كه معمولا به حلق نمىرسد، اگر چه اتفاقا به حلق برسد، روزه را باطل نمىكند ولى اگر انسان از اول بداند كه به حلق مىرسد، روزه‌اش باطل مىشود و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب است.
(مسأله ١٥٩٢) انسان نمىتواند براى ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به قدريست كه معمولا نمىشود آن را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.
٢ - جماع (مسأله ١٥٩٣) جماع روزه را باطل مىكند، اگر چه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد.