توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ٢٦٣
(مسأله ١٤٩٥) مستحب است امام جماعت در حمد و سوره و ذكرهائى كه بلند مىخواند، صداى خود را بقدرى بلند كند كه ديگران بشنوند، ولى بايد بيش از اندازه صدا را بلند نكند.
(مسأله ١٤٩٦) اگر امام در ركوع بفهمد كسى تازه رسيده و مىخواهد اقتداء كند مستحب است ركوع را دو برابر هميشه طول بدهد و بعد برخيزد، اگر چه بفهمد كس ديگرى هم براى اقتداء وارد شده است.
چيزهائى كه در جماعت مكروه است (مسأله ١٤٩٧) اگر در صفهاى جماعت جا باشد، مكروه است انسان تنها بايستد.
(مسأله ١٤٩٨) مكروه است مأموم ذكرهاى نماز را طورى بگويد كه امام بشنود.
(مسأله ١٤٩٩) مسافرى كه نماز ظهر و عصر و عشاء را دو ركعت مىخواند مكروه است در اين نمازها به كسى كه مسافر نيست اقتداء كند و كسى كه مسافر نيست مكروه است در اين نمازها به مسافر اقتداء نمايد.
نماز آيات (مسأله ١٥٠٠) نماز آيات كه دستور آن بعدا گفته خواهد شد، بواسطه چهار چيز واجب مىشود: اول - گرفتن خورشيد. دوم - گرفتن ماه اگر چه مقدار كمى از آنها گرفته شود و كسى هم از آن نترسد.
سوم - زلزله اگر چه كسى هم نترسد چهارم - رعد و برق و بادهاى سياه و سرخ و مانند اينها از آيات آسمانى در صورتى كه بيشتر مردم بترسند و اما در حوادث زمينى مانند فرو رفتن آب دريا و افتادن كوه كه موجب ترس اكثر مردم شود