(مسأله ١٤٧٣) اگر مأموم سهوا حمد و سوره را بخواند، يا خيال كند صدائى را كه مىشنود صداى امام نيست و حمد و سوره را بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده نمازش صحيح است.
(مسأله ١٤٧٤) اگر شك كند كه صداى امام را مىشنود يا نه يا صدائى بشنود و نداند صداى امام است يا صداى كس ديگر مىتواند حمد و سوره را بخواند.
(مسأله ١٤٧٥) مأموم در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر نبايد حمد و سوره را بخواند و مستحب است بجاى آن ذكر بگويد.
(مسأله ١٤٧٦) مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد بلكه احتياط واجب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.
(مسأله ١٤٧٧) اگر مأموم سهوا پيش از امام سلام دهد، نمازش صحيح است و لازم نيست دوباره با امام سلام دهد. بلكه ظاهر اين است كه اگر عمدا هم پيش از امام سلام دهد نمازش اشكال ندارد.
(مسأله ١٤٧٨) اگر مأموم غير از تكبيرة الاحرام و سلام، چيزهاى ديگر نماز را پيش از امام بگويد اشكال ندارد، ولى اگر آنها را بشنود، يا بداند امام چه وقت مىگويد، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام نگويد.
(مسأله ١٤٧٩) مأموم بايد غير از آنچه در نماز خوانده مىشود، كارهاى ديگر آن، مانند ركوع و سجود را با امام يا كمى بعد از امام بجا آورد. و اگر عمدا پيش از امام يا مدتى بعد از امام انجام دهد، جماعتش باطل مىشود، ولى اگر بوظيفه منفرد عمل نمايد نمازش صحيح است.
(مسأله ١٤٨٠) اگر سهوا پيش از امام سر از ركوع بردارد چنانچه امام در ركوع باشد، بايد به ركوع برگردد و با امام سر بردارد و در اين صورت زياد شدن ركوع كه ركن است نماز را باطل نمىكند، ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آن كه به ركوع امام برسد، امام سر بردارد نمازش باطل است.