توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ١١٥
(مسأله ٦٤٠) مستحب است انسان در مرگ خويشان، مخصوصا در مرگ فرزند صبر كند. و هر وقت ميت را ياد مىكند انا لله وانا اليه راجعون بگويد. و براى ميت قرآن بخواند، و سر قبر پدر و مادر از خداوند حاجت بخواهد، و قبر را محكم بسازد كه زود خراب نشود.
(مسأله ٦٤١) جايز نيست انسان در مرگ كسى صورت و بدن خود را بخراشد و سيلى بزند و به خود آسيب برساند.
(مسأله ٦٤٢) پاره كردن يقه در مرگ غير پدر و برادر جايز نيست. و احتياط واجب آنست كه در مصيبت آنان هم يقه پاره نكند.
(مسأله ٦٤٣) اگر زن در عزاى ميت صورت خود را بخراشد و خونين كند يا موى خود را بكند، بنابر احتياط واجب يك بنده آزاد كند، يا ده فقير را طعام دهد، و يا بپوشاند و همچنين است اگر مرد در مرگ زن يا فرزند يقه يا لباس خود را پاره كند.
(مسأله ٦٤٤) احتياط واجب آنست كه در گريه بر ميت، صدا را خيلى بلند نكنند.
نماز وحشت (مسأله ٦٤٥) سزاوار است در شب اول قبر، دو ركعت نماز وحشت براى ميت بخوانند و دستور آن اين است كه، در ركعت اول بعد از حمد يك مرتبه آية الكرسى و در ركعت دوم بعد از حمد ده مرتبه سوره انا انزلناه را بخوانند و بعد از سلام نماز بگويند: ((اللهم صل على محمد و آل محمد وابعث ثوابها الى قبر فلان و بجاى كلمه فلان اسم ميت را بگويند.
(مسأله ٦٤٦) نماز وحشت را در هر موقع از شب اول قبر مىشود خواند ولى بهتر است در اول شب، بعد از نماز عشاء خوانده شود.
(مسأله ٦٤٧) اگر بخواهند ميت را به شهر دورى ببرند، يا به جهت ديگر دفن او