باران به بام مىبارد، آبى كه به چيز نجس رسيده و از سقف يا ناودان مىريزد پاك است.
ولى بعد از قطع شدن باران اگر معلوم باشد آبى كه مىريزد، به چيز نجس رسيده است، نجس مىباشد.
(مسأله ٤٠) زمين نجسى كه باران بر آن ببارد پاك مىشود، و اگر باران بر زمين جارى شود و در حال باريدن بجاى نجسى كه زير سقف است برسد آن را نيز پاك مىكند.
(مسأله ٤١) خاك نجسى كه بواسطه باران گل شود، پاك است.
(مسأله ٤٢) هر گاه آب باران در جائى جمع شود، اگر چه كمتر از كر باشد چنانچه موقعى كه باران مىآيد چيز نجسى را در آن بشويند و آب بو يا رنگ يا مزه نجاست نگيرد آن چيز نجس پاك مىشود.
(مسأله ٤٣) اگر بر فرش پاكى كه روى زمين نجس است باران ببارد، و بر آن زمين نجس جارى شود، فرش نجس نمىشود و زمين هم پاك مىگردد.
٥ - آب چاه (مسأله ٤٤) آب چاهى كه از زمين مىجوشد، اگر چه كمتر از كر باشد چنانچه نجاست به آن برسد، تا وقتى كه بو يا رنگ يا مزه آن بواسطه نجاست تغيير نكرده پاك است ولى مستحب است پس از رسيدن بعضى از نجاستها، مقدارى كه در كتابهاى مفصل گفته شده از آب آن بكشند.
(مسأله ٤٥) اگر نجاستى در چاه بريزد و بو يا رنگ يا مزه آب آن را تغيير دهد، چنانچه تغيير آب چاه از بين برود، پاك مىشود.
(مسأله ٤٦) اگر آب باران در گودالى جمع شود و كمتر از كر باشد، پس از قطع باران به محض رسيدن نجاست به آن نجس مىشود.