توضيح المسائل - تبريزى، ميرزا جواد - الصفحة ١٠٧
(مسأله ٦٠٣) كسى كه مىخواهد نماز ميت بخواند، لازم نيست با وضو يا غسل يا تيمم باشد، و بدن و لباسش پاك باشد، و اگر لباس او غصبى هم باشد اشكال ندارد، اگر چه بهتر آنست كه تمام چيزهائى را كه در نمازهاى ديگر لازم است رعايت كند.
(مسأله ٦٠٤) كسى كه به ميت نماز مىخواند بايد رو به قبله باشد و نيز واجبست ميت را مقابل او به پشت بخوابانند، بطورى كه سر او به طرف راست نمازگزار و پاى او به طرف چپ نمازگزار باشد.
(مسأله ٦٠٥) بنابر احتياط واجب مكان نمازگزار بايد غصبى نباشد، و نيز بايد از جاى ميت پستتر يا بلند تر نباشد، ولى پستى و بلندى مختصر اشكال ندارد.
(مسأله ٦٠٦) نمازگزار بايد از ميت دور نباشد، ولى كسى كه نماز ميت را به جماعت مىخواند، اگر از ميت دور باشد، چنانچه صفها به يكديگر متصل باشند اشكال ندارد.
(مسأله ٦٠٧) نمازگزار بايد مقابل ميت بايستد، ولى اگر نماز به جماعت خوانده شود وصف جماعت از دو طرف ميت بگذرد، نماز كسانى كه مقابل ميت نيستند اشكال ندارد.
(مسأله ٦٠٨) بين ميت و نمازگزار بنابر احتياط بايد پرده و يا ديوار و يا چيزى مانند اينها نباشد ولى اگر ميت در تابوت و مانند آن باشد اشكال ندارد.
(مسأله ٦٠٩) در وقت خواندن نماز بايد عورت ميت پوشيده باشد، و اگر كفن كردن او ممكن نيست، بنابر احتياط واجب بايد عورتش را اگر چه با تخته و آجر و مانند اينها باشد بپوشانند.
(مسأله ٦١٠) نماز ميت را بايد ايستاده و با قصد قربت بخواند، و در موقع نيت ميت را معين كند، مثلا نيت كند نماز مىخوانم بر اين ميت قربة الى الله.
(مسأله ٦١١) اگر كسى نباشد كه بتواند نماز ميت را ايستاده بخواند مىشود نشسته بر او نماز خواند.