ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٢٥ - ترجمه آيات

ترجمه آيات‌

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد نعمتى را كه خدا به شما ارزانى داشته به ياد آوريد و فراموش مكنيد روزى را كه لشكرها به سويتان آمدند، ما، بادى و لشكرى كه نمى‌ديديد بر شما فرستاديم، و خدا به آنچه شما مى‌كنيد بينا است (٩).

هنگامى كه از نقطه بالا و از پايين‌تر شما بيامدند، آن روزى كه چشمها از ترس خيره، و دلها به گلوگاه رسيد، و در باره خدا به پندارها افتاديد (١٠).

در آن هنگام بود كه مؤمنين آزمايش شدند، و سخت متزلزل گشتند (١١).

همان روزى كه منافقان و بيماردلان گفتند: خدا و رسولش جز فريبى به ما وعده ندادند (١٢).

روزى كه طائفه‌اى از ايشان گفتند: اى اهل مدينه! ديگر جاى درنگ برايتان نيست، برگرديد، وعده‌اى از ايشان از پيامبر اجازه برگشتن گرفتند، به اين بهانه كه گفتند خانه‌هاى ما در و بام محكمى ندارد، در حالى كه چنين نبود، و منظورى جز فرار نداشتند (١٣).

به شهادت اينكه اگر دشمن از هر سو بر آنان در خانه‌هايشان درآيند، و بخواهند كه اينان دست از دين بردارند، جز اندكى بدون درنگ از دين بر مى‌گردند (١٤).