ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٥٥ - بحث روايتى(رواياتى در ذيل برخى آيات گذشته مربوط به موسى
و همچنين از آنجا كه در روز قيامت به نصرت هيچ ناصرى نمىرسند، ناگزير حالتى خواهند داشت كه دلهاى اهل محشر از آنها متنفر و منزجر خواهد بود، و مردم از ايشان خواهند گريخت، و احدى نزديك ايشان نمىشود، و اين همان معناى قبح و زشترويى است، كه خداى تعالى در كلام مجيدش در باره اشخاصى كه منظر آنان قبيح است در مواردى بسيار اشاره فرموده است.
بحث روايتى [ (رواياتى در ذيل برخى آيات گذشته مربوط به موسى ٧ و دعوت او)]
در مجمع البيان آمده كه: واحدى به سند خود از ابن عباس روايت كرده كه گفت:
شخصى از رسول خدا ٦ پرسيد: كداميك از دو مدت را موسى براى شعيب به سر رسانيد؟ فرمود مدت دورتر و بيشتر را[١].
مؤلف: در معناى اين حديث روايتى را هم به سند خود از ابى ذر از آن جناب آورده.
و در الدر المنثور است كه: ابن مردويه، از مقسم، روايت كرده كه گفت: من حسن بن على بن ابى طالب (رضى اللَّه عنه) را ديدم، و از او پرسيدم: موسى كدام يك از دو مدت را براى شعيب انجام داد رسانيد؟ اولى را يا دومى را؟ فرمود: دومى را[٢].
و در مجمع البيان است كه: ابو بصير از امام باقر (ع) روايت كرده كه فرمود: بعد از آنكه موسى مدت را به سر برد خانوادهاش را برداشت تا به طرف خانه رود، راه را گم كرد، و آتشى ديد، به اهل بيتش گفت: اينجا باشيد كه من آتشى مىبينم[٣].
و از كتاب طب الأئمه به سند خود از جابر جعفى از امام باقر (ع) روايت كرده كه در ضمن حديثى فرمود: مقصود از كلمه(مِنْ غَيْرِ سُوءٍ)، در آيه(وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ) بدون مرض برص است[٤].
و در تفسير قمى در ذيل آيه(فَرَدَدْناهُ إِلى أُمِّهِ ...) از راوى نقل كرده كه گفت: به امام ابى جعفر (ع) عرضه داشتم: موسى چند روز از مادرش غايب شد؟ تا خداى عز و جل دوباره او را به وى برگردانيد؟ فرمود: سه روز.
[١] مجمع البيان، ج ٧، ص ٢٥٠.
[٢] الدر المنثور، ج ٥، ص ١٢٥.
[٣] مجمع البيان، ج ٧، ص ٢٥٠.
[٤] طب الأئمه، ص ٥٥( ط نجف) اثر ابى عتاب عبد اللَّه بن سابور.