منافقين گفتند: زنان پسران ما را بر ما حرام مى‌كند، آن وقت خودش همسر پسرش زيد را مى‌گيرد، خداى تعالى در پاسخ آنان فرمود:( وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ‌) ...(يَهْدِي السَّبِيلَ )[١].

مؤلف: سيوطى قريب به اين مضمون را با مختصرى اختلاف در الدر المنثور از ابن مردويه از ابن عباس روايت كرده‌[٢].

و نيز در الدر المنثور است كه احمد و ابو داوود و ابن مردويه، از جابر روايت كرده‌اند كه گفت: رسول خدا ٦ مى‌فرمود: من اولاى به هر مؤمنم از خود او، پس هر مردى از دنيا برود، و قرضى بگذارد، آن قرض به عهده من است، و هر كس بميرد و مالى از خود بگذارد، از آن ورثه اوست‌[٣].

مؤلف: در اين معنا روايات ديگرى از طريق شيعه و اهل سنت رسيده.

[چند روايت حاكى از اينكه پيامبر ٦ فرمود هر كه را من مولايم على ٧ مولا است در ذيل جمله:(النَّبِيُّ أَوْلى‌ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ)]

و در همان كتاب است كه ابن ابى شيبه و احمد و نسايى، از بريده روايت كرده‌اند كه گفت: من با على (ع) در جنگ يمن شركت داشتم، و از او جفايى ديدم، پس همين كه به مدينه برگشته، شرفياب محضر رسول خدا ٦ شدم، نزد آن جناب از على بدگويى كردم و عيب گرفتم، ديدم كه رنگ آن جناب دگرگون شد، و فرمود: اى بريده مگر من اولى به مؤمنين از خود آنان نيستم؟ عرض كردم: بله يا رسول اللَّه فرمود: پس هر كه من مولاى اويم، على مولاى اوست‌[٤].

و در احتجاج از عبد اللَّه بن جعفر بن ابى طالب روايت كرده كه در ضمن حديثى طولانى گفت: از رسول خدا شنيدم كه مى‌فرمود: من به مؤمنين اولى هستم از خود آنان، هر كس من اولايم به او از خود او، تو اولى هستى به او از خودش، و اين سخن را خطاب به على كه در خانه در مقابل حضرت بود فرمود[٥].

مؤلف: اين روايت را كافى هم به سند خود از جعفر از آن جناب نقل كرده، و احاديث در اين معنا از طريق شيعه و سنى از حد شمار بيرون است‌[٦].

و در كافى به سند خود از حنان روايت كرده كه گفت: به امام صادق (ع)

[١] تفسير قمى، ج ٢، ص ١٧٣ و ١٧٢.

[٢] الدر المنثور، ج ٥، ص ١٨١.

[٣] ( ٣ و ٤) الدر المنثور، ج ٥، ص ١٨٢.

[٤] ( ٣ و ٤) الدر المنثور، ج ٥، ص ١٨٢.

[٥] نور الثقلين، ج ٤ ص ٢٤١ ش ٢٦، به نقل از احتجاج.

[٦] اصول كافى، ج ١، ص ٤٠٦، ح ٦.