و در بحار از قصص الانبياء به سند خود از جابر از امام باقر (ع) روايت كرده كه فرمود: از جمله نصايحى كه لقمان به فرزندش كرد، يكى اين است كه: پسرم اگر در باره مردن شك دارى، خواب را از خودت بردار، و هرگز نمى‌توانى چنين كنى، و اگر در باره قيامت شك دارى، بيدارى را از خودت بردار، و هرگز نمى‌توانى.

براى اينكه اگر در اين اندرز من دقت كنى خواهى ديد كه نفس تو به دست ديگرى اداره مى‌شود، و نيز خواهى دانست كه خواب به منزله مرگ، و بيدارى بعد از خواب به منزله بعث بعد از مردن است.

و نيز فرمود: لقمان به فرزندش گفت: پسرم زياد نزديكش مشو، كه از آن دور خواهى ماند، و زياد هم دور مشو كه خوار خواهى گشت، (يعنى در طلب دنيا ميانه‌رو باش).

و نيز فرموده: پسرم هر جنبنده‌اى مثل خود را دوست مى‌دارد، مگر فرزند آدم كه هم افق خود را- در مزيتى از مزايا- دوست نمى‌دارد، و متاعى كه دارى نزد خواهان آن عرضه بدار، (و گر نه بازارش كساد خواهد شد) همانطور كه بين گرگ و گوسفند هرگز دوستى برقرار نمى‌گردد، همچنين بين نيكوكار و فاجر دوستى برقرار نمى‌شود، (پسرم) هر كه با قير سر و كار پيدا كند، سرانجام به قير آلوده مى‌شود، آميزش با فاجران نيز چنين است، عاقبت از او ياد مى‌گيرد، (چون نفس انسان خود پذير است)، (پسرم) هر كس سر و كله زدن و مجادله را دوست بدارد، عاقبت زبانش به فحاشى باز خواهد شد، و هر كس به جايى ناباب قدم نهد، عاقبت متهم مى‌شود، و كسى كه همنشينى با بدان كند، سالم نمى‌ماند، و كسى كه اختيار زبان خود را در كف ندارد، سرانجام پشيمان مى‌شود.

و نيز در اندرز فرزندش فرمود: پسرم صد دوست بگير، ولى يك دشمن مگير، پسرم وظيفه‌اى نسبت به خلاق خود دارى، و وظيفه‌اى نسبت به خلقت، اما خلاق تو همان دين تو است، و خلق تو عبارت است از طرز رفتارت در بين مردم، پس مراقب باش خلقت را مبغوض و منفور مردم مسازى و به همين منظور محاسن اخلاق را ياد بگير.

پسرم بنده اخيار باش، ولى فرزند اشرار مباش، فرزندم امانت را بپرداز، تا دنيا و آخرتت سالم بماند، و امين باش كه خدا خائنين را دوست ندارد، پسرم اين طور مباش كه به مردم نشاندهى كه از خدا مى‌ترسى، و در قلب بى‌پرواى از او باشى‌[١].

و در كافى به سند خود از يحيى بن عقبه از درى از امام صادق (ع) روايت‌

[١] بحار الانوار، ج ١٣، ص ٤١٧، حديث ١١.