این چنین ادعائی را داشته باشند .
در فلسفه هندی و مسیحی از جمله مطالبی که بسیار به چشم می‌خورد محبت‌ است . آنها می‌گویند باید به همه چیز علاقه ورزید و ابراز محبت کرد و وقتی که ما همه را دوست داشتیم چه مانعی دارد که همه نیز ما را دوست‌ بدارند ، بدها هم ما را دوست بدارند چون از ما محبت دیده‌اند .
اما این آقایان باید بدانند تنها اهل محبت بودن کافی نیست ، اهل‌ مسلک هم باید بود و به قول گاندی در " اینست مذهب من " محبت باید با حقیقت توأم باشد و اگر با حقیقت توأم بود باید مسلکی بود و مسلکی‌ بودن خواه ناخواه دشمن ساز است و در حقیقت دافعه‌ای است که عده‌ای را به‌ مبارزه بر می‌انگیزد و عده‌ای را طرد می‌کند .
اسلام نیز قانون محبت است . قرآن ، پیغمبر اکرم را رحمة للعالمین‌ معرفی می‌کند : « و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین »[١] .
نفرستادیم تو را مگر که مهر و رحمتی باشی برای جهانیان . یعنی نسبت به‌ خطرناکترین دشمنانت نیز رحمت باشی و به آنان محبت کنی [٢] .

[١] سوره انبیاء ، آیه . ١٠٧ [٢] بلکه او نسبت به همه چیز مهر می‌ورزید حتی حیوانات و جمادات و لذا در سیره او می‌بینیم که تمام آلات و ابزار زندگیش اسمی خاص داشت ، اسبها و شمشیرها و عمامه‌هایش همه اسمی خاص داشتند و این نیست جز اینکه‌ موجودات ، همگان مورد ابراز محبت و عشق او بودند و گوئی برای همه چیز شخصیتی قائل بود . تاریخ این روش &gt