مخصوصا انقلابی که در پی‌عملی ساختن هدفهای مقدس خویش است و مصداق قول‌ خدا است که : « یجاهدون فی سبیل الله و لا یخافون لومة لائم »[١] .
" در راه خدا می‌کوشند و از سرزنش سرزنشگری بیم نمی‌کنند " .
دشمن ساز و ناراضی درست کن است . لهذا دشمنانش مخصوصا در زمان خودش‌ اگر از دوستانش بیشتر نبوده‌اند کمتر هم نبوده و نیستند .
اگر شخصیت علی ، امروز تحریف نشود و همچنانکه بوده ارائه داده شود ، بسیاری از مدعیان دوستیش در ردیف دشمنانش قرار خواهند گرفت .
پیغمبر علی را به فرماندهی لشکری به یمن فرستاد . در برگشتن برای‌ ملاقات پیغمبر عزم مکه کرد . در نزدیکیهای مکه یکی از لشکریان را به جای‌ خویش گذاشت و خود برای گزارش سفر زودتر به سوی رسول الله شتافت . آن‌ شخص حله‌هائی را که علی همراه آورده بود در بین لشکریان تقسیم کرد تا با لباسهای نو وارد مکه شوند . علی که برگشت به این عمل اعتراض کرد و آنرا بی‌انضباطی دانست ، زیرا نمی‌بایست قبل از اینکه پیغمبر اکرم ( ص ) کسب‌ تکلیف شود تصمیمی درباره حمله‌ها گرفته شود و در حقیقت از نظر علی ( ع ) این کار نوعی تصرف در بیت المال بود

[١] سوره مائده ، آیه . ٥٤