علی علیه السلام پیش از آنکه امام عادل برای دیگران باشد و درباره‌ دیگران به عدل رفتار کند ، خود شخصا موجودی متعادل و متوازن بود . کمالات‌ انسانیت را باهم جمع کرده بود . هم اندیشه‌ای عمیق و دور رس داشت و هم‌ عواطفی رقیق و سرشار . کمال جسم و کمال روح را توأم داشت . شب ، هنگام‌ عبادت از ماسوی می‌برید و روز ، در متن اجتماع فعالیت می‌کرد . روزها چشم‌ انسانها مواسات و از خود گذشتگیهای او را می‌دید و گوشهایشان پند و اندرزها و گفتارهای حکیمانه اش را می‌شنید و شب چشم ستارگان اشکهای‌ عابدانه‌اش را می‌دید و گوش آسمان مناجاتهای عاشقانه‌اش را می‌شنید . هم‌ مفتی بود و هم حکیم . هم عارف بود و هم رهبر اجتماعی . هم زاهد بود و هم‌ سرباز . هم قاضی بود و هم کارگر . هم خطیب بود و هم نویسنده . بالاخره به‌ تمام معنی یک انسان کامل بود با همه زیبائیهایش . کتاب حاضر مجموعه‌ای است از چهار سخنرانی که در روزهای ١٨ تا ٢١ ماه‌ مبارک رمضان سال ١٣٨٨ در حسینیه ارشاد ایراد شده است . این کتاب مشتمل‌ است بر یک مقدمه و دو بخش . در مقدمه کلیاتی درباره جذب و دفع به طور عموم و جاذبه و دافعه انسانها به طور خصوص بحث شده است . در بخش اول‌ جاذبه علی علیه السلام که همواره دلهائی را به سوی خود کشیده و می‌کشد و فلسفه آن و فائده و اثر آن ، موضوع بحث قرار گرفته است . در بخش دوم‌ دافعه نیرومند آن حضرت که چگونه عناصری را به سختی طرد می‌کرد و دور می‌انداخت توضیح و تشریح شده است . ثابت شده که علی علیه السلام دو نیروئی بوده است و هر کس که بخواهد در مکتب او پرورش یابد باید دو نیروئی باشد . نظر به اینکه دو نیروئی بودن به تنهائی کافی نیست که معرف مکتب علی‌ باشد . در این کتاب کوشش شده تا حد امکان نشان داده شود که جاذبه‌