مطالبه نکردند و نبی اکرم برای رسالتش مطالبه مزد کرد ، دوستی خویشاوندان نزدیکش را به عنوان پاداش رسالت از مردم خواست ؟ قرآن خود به این سئوال جواب می‌دهد : « قل ما سئلتکم من اجر فهو لکم ان اجری الا علی الله » ( سوره سبأ ، آیه ٤٧ ) " بگو مزدی را که درخواست کردم چیزی است که سودش عاید خود شماست . مزد من جز بر خدا نیست " . یعنی آنچه را من به عنوان مزد خواستم عاید شما می‌گردد نه عاید من . این‌ دوستی کمندی است برای تکامل و اصلاح خودتان . این ، اسمش مزد است و الا در حقیقت خیر دیگری است که به شما پیشنهاد می‌کنم ، از این نظر که اهل‌ البیت و خویشان پیغمبر مردمی هستند که گرد آلودگی نروند و دامنی پاک و پاکیزه دارند : « حجور طابت و طهرت » . محبت و شیفتگی آنان جز اطاعت از حق و پیروی از فضائل نتیجه‌ای نبخشد و دوستی آنان است که همچون اکسیر ، قلب ماهیت می‌کند و کامل ساز است . مراد از " قربی " هر که باشد مسلما از برجسته‌ترین مصادیق آن ، علی‌ است . فخر رازی می‌گوید : زمخشری در کشاف روایت کرده : " چون این آیه نازل گشت ، گفتند یا رسول الله ! خویشاوندانی که بر ما محبتشان واجب