امیرالمؤمنین نیز در فرمان خویش به مالک اشتر آنگاه که او را به‌ زمامداری مصر منصوب می‌کند درباره رفتار با مردم چنین توصیه می‌کند : « و اشعر قلبک الرحمة للرعیة و المحبة لهم ، و اللطف بهم . . .
فاعطهم من عفوک و صفحک مثل الذی تحب ان یعطیک الله من عفوه و صفحه » [٢] .
" احساس مهر و محبت به مردم را و ملاطفت با آنها را در دلت بیدار کن . . . از عفو و گذشت به آنان بهره‌ای بده همچنانکه دوست داری خداوند از عفو و گذشتش تو را بهره‌مند گرداند " .
قلب زمامدار ، بایستی کانون مهر و محبت باشد نسبت به ملت . قدرت و زور کافی نیست . با قدرت و زور می‌توان مردم را گوسفندوار راند ولی‌ نمی‌توان نیروهای نهفته آنها را بیدار کرد و به کار انداخت . نه تنها قدرت و زور کافی نیست ، عدالت هم اگر خشک اجرا شود کافی نیست ، بلکه‌ زمامدار همچون پدری مهربان باید قلبا مردم را دوست بدارد و نسبت به‌ آنان مهر بورزد و هم باید دارای شخصیتی جاذبه دار و ارادت آفرین باشد تا بتواند اراده آنان و

[١] سعدی ، بوستان . [٢] نهج البلاغه ، نامه . ٥٣