جاذبه و دافعه علی

جاذبه و دافعه علی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠

آشکار می‌گردد و پس از تهی شدن جای من و ایستادن دیگری به جای من ، مرا خواهید شناخت " .

عصر من ، داننده اسرار نیست

یوسف من بهر این بازار نیست

نا امید استم زیاران قدیم

طور من سوزد که می‌آید کلیم

قلزم یاران چو شبنم بی‌خروش

شبنم من مثل یم طوفان به دوش

نغمه من از جهان دیگر است

این جرس را کاروان دیگر است

ای بسا شاعر که بعد از مرگ زاد

چشم خود بربست و چشم ما گشاد

رخت ناز از نیستی بیرون کشید

چون گل از خاک مزار خود دمید

در نمی‌گنجد به جو عمان من

بحرها باید پی طوفان من

برقها خوابیده در جان من است

کوه و صحرا باب جولان من است

چشمه حیوان براتم کرده‌اند

محرم راز حیاتم کرده‌اند

هیچکس رازی که من می‌گویم نگفت

همچو فکر من در معنی نسفت