جاذبه و دافعه علی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٧
است . دستها را از بس روی زمینهای خشک و سوزان زمین گذاشتهاند و در
مقابل حق به خاک افتادهاند همچون پاهای شتر سفت شده است . پیراهنهای
کهنه و مندرسی به تن کردهاند اما مردمی مصمم و قاطع .
خوارج به احکام اسلامی و ظواهر اسلام سخت پایبند بودند . دست به آنچه
خود آن را گناه میدانستند نمی زدند . آنها از خود معیارها داشتند و با آن
معیارها خلافی را مرتکب نمی گشتند و از کسی که دست به گناهی زد بیزار
بودند . زیاد بن ابیه یکی از آنان را کشت سپس غلامش را خواست و از
حالات او جویا شد . گفت نه روز برایش غذائی بردم و نه شب برایش فراشی
گستردم . روز را روزه بود و شب را به عبادت میگذرانید [١] .
هر گامی که بر میداشتند از عقیده منشأ میگرفت و در تمام افعال مسلکی
بودند . در راه پیشبرد عقائد خود میکوشیدند .
علی علیه السلام درباره آنان میفرماید :
« لا تقتلوا الخوارج بعدی فلیس من طلب الحق فأخطأه کمن طلب الباطل
فأدرکه » [٢] .
" خوارج را از پس من دیگر نکشید ، زیرا آن کس که حق را میجوید و خطا
رود همانند آنکس نیست که باطل را میجوید و آن را مییابد " .
یعنی اینها با اصحاب معاویه تفاوت دارند . اینها حق را
[١] کامل مبرد ، ج ٢ ، ص . ١١٦ [٢] نهج البلاغه ، خطبه . ٦٠