ریشه اصلی خارجیگری را چند چیز تشکیل می‌داد : ١ - تکفیر علی و عثمان و معاویه و اصحاب جمل و اصحاب تحکیم - کسانی‌ که به حکمیت رضا دهند - عموما ، مگر آنان که به حکمیت رأی داده و سپس‌ توبه کرده‌اند .
٢ - تکفیر کسانی که قائل به کفر علی و عثمان و دیگران که یادآور شدیم‌ نباشند .
٣ - ایمان تنها عقیده قلبی نیست ، بلکه عمل به اوامر و ترک نواهی جزء ایمان است . ایمان امر مرکبی است از اعتقاد و عمل .
٤ - وجوب بلا شرط شورش بر والی و امام ستمگر . می‌گفتند امر به معروف‌ و نهی از منکر مشروط به چیزی نیست و در همه جا بدون استثنا باید این‌ دستور الهی انجام گیرد [١] .

[١] ضحی الاسلام ، ج ٣ ، ص ٣٣٠ به نقل از کتاب الفرق بین الفرق .