علی در دوران خلافتش سه دسته را از خود طرد کرد و با آنان به پیکار برخاست : اصحاب جمل که خود آنان را ناکثین نامید و اصحاب صفین که آنها را قاسطین خواند و اصحاب نهروان یعنی خوارج که خود آنها را مارقین‌ می‌خواند [١] .
« فلما نهضت بالامر نکثت طائفة و مرقت اخری و قسط آخرون » [٢] .
" پس چون به امر خلافت قیام کردم ، طائفه‌ای نقض بیعت

[١] و قبل از آن حضرت ، پیغمبر آنان را به این نامها نامید که به وی‌ گفت : ستقاتل بعدی الناکثین و القاسطین و المارقین » پس از من با ناکثین و قاسطین و مارقین مقاتله خواهی کرد . این روایت را ابن‌ ابی‌الحدید در شرح نهج البلاغه ، ج ١ ، ص ٢٠١ نقل می‌کند و می‌گوید این‌ روایت یکی از دلائل نبوت حضرت ختمی مرتبت است ، زیرا که اخباری صریح‌ است از آینده و غیب که هیچگونه تأویل و اجمالی در آن راه ندارد . [٢] نهج البلاغه ، خطبه شقشقیه ، . ٣