نوع قهرماندوستی که در همه ملتها وجود دارد نیست . هم اشتباه است که‌ بگوئیم محبت علی از راه محبت فضیلتهای اخلاقی و انسانی است ، و حب علی‌ حب انسانیت است . درست است علی مظهر انسان کامل بود و درست است که‌ انسان نمونه‌های عالی انسانیت را دوست می‌دارد اما اگر علی همه این فضائل‌ انسانی را که داشت می‌داشت ، آن حکمت و آن علم ، آن فداکاریها و از خود گذشتگیها ، آن تواضع و فروتنی ، آن ادب ، آن مهربانی و عطوفت ، آن‌ ضعیف پروری ، آن عدالت ، آن آزادگی و آزادیخواهی ، آن احترام به انسان‌ ، آن ایثار ، آن شجاعت ، آن مروت و مردانگی نسبت به دشمن ، و به قول‌

در شجاعت شیر ربا نیستی

در مروت خود که داند کیستی ؟

آن سخا وجود و کرم و . . . اگر علی همه اینها را که داشت می‌داشت اما رنگ الهی نمی‌داشت ، مسلما این قدر که امروز عاطفه انگیز و محبت خیز است نبود . علی از آن نظر محبوب است که پیوند الهی دارد . دلهای ما به طور ناخودآگاه در اعماق خویش با حق سر و سر و پیوستگی دارد ، و چون علی را آیت بزرگ حق و مظهر صفات حق می‌یابند و به او عشق می‌ورزند . در حقیقت‌ پشتوانه عشق علی ، پیوند جانها با حضرت حق است که برای همیشه در فطرتها نهاده شده و چون فطرتها جاودانی است مهر علی نیز جاودان است . نقطه‌های روشن در وجود علی بسیار است اما آنچه برای