حيله هاى شرعى و چاره جويى هاى صحيح - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٤ - دليل قول مشهور

همچنين اگر نطفه زن و مرد بيگانه‌اى را بگيرند، سپس آن دو با هم ازدواج كنند، تركيب و تلقيح آن دو چه حكمى دارد؟

پاسخ: پاسخ سؤالات سه‌گانه فوق متوقّف بر اين است كه روشن شود معيار در حليّت و حرمت چه زمانى است؟ آيا معيار مشروعيّت تلقيح، زمان گرفتن نطفه است، يا زمان تلقيح و تركيب؟

ظاهر رواياتى كه ريختن نطفه مرد در رحم زن بيگانه را تحريم مى‌كند، اين است كه معيار زمان تركيب و تلقيح است، نه هنگام اخذ نطفه. بنابراين تركيب و تلقيح نطفه پس از پايان يافتن زوجيّت جايز نيست؛ هر چند در زمان زوجيّت گرفته شده باشد. با توجّه به اين مطلب، فرض اوّل و دوّم مشروع نيست، و تنها فرض سوّم مجاز مى‌باشد.

امّا صورت هفتم، يعنى تركيب نطفه مرد و زن بيگانه، و تلقيح آن در رحم زن بيگانه ديگر. حكم اين صورت از آنچه در صورت دوّم و سوّم گذشت روشن شد، كه جايز نمى‌باشد.

و بالاخره صورت هشتم و نهم و دهم، يعنى انتقال جنين از رحمى به رحم ديگر، و تقويت نطفه زن و شوهرى به وسيله نطفه شخص ديگر، يا داروهاى شيميايى، و سپس تلقيح آن در رحم زوجه، و تركيب نطفه زن و شوهر در خارج رحم و تلقيح آن به رحم مصنوعى.

تمام اين صورتهاى سه‌گانه ذاتا جايز است، زيرا نطفه به صورت حلال منعقد شده، و در حال تلقيح زوجيّت حاصل بوده، و اگر شك هم كنيم، اصل اباحه است.