حيله هاى شرعى و چاره جويى هاى صحيح - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٧ - نقد و بررسى
نقد و بررسى
از روايات متعدّدى استفاده مىشود كه زنا به خاطر اين كه مقدّمه انتقال نطفه است، حرام و مورد تنفّر و نهى شارع مقدّس مىباشد؛ هر چند به طور مطلق (حتّى در صورتى كه انتقال نطفهاى در كار نباشد) تحريم شده است.
به اين روايات توجّه كنيد:
١- محمّد بن سنان، كه معمولا فلسفه احكام را مىپرسد، با امام رضا عليه السّلام پيرامون فلسفه برخى از احكام مكاتبه مىكند. آن حضرت فلسفه حرمت زنا را چنين شرح مىدهد:
«حرّم الزّنا لما فيه من الفساد من قتل الانفس و ذهاب الانساب و ترك التّربية للاطفال و فساد المواريث و ما اشبه ذلك من وجوه الفساد [١]؛
خداوند متعال زنا را به خاطر پيامدهاى فسادانگيز آن حرام كرده، از جمله اين پيامدها: قتل نفس، برهم خوردن نسب انسانها، رها شدن تربيت فرزندان، برهم خوردن ارث و ميراث، و مفاسد ديگرى از اين قبيل است.»
توجّه: رابطه زنا با كشتن انسانها به دو صورت قابل تصوّر است:
نخست اين كه انسانهاى فاسق و گناهكار براى تصاحب زن بدكارهاى به جان هم بيفتند، و اين نزاع و درگيرى منتهى به كشتن بعضى از آنها شود.
ديگر اين كه، زانى و زانيه پس از ارتكاب اين گناه بزرگ، هنگامى كه با حمل ناخواستهاى مواجه مىشوند، جنين حاصل از زنا را به قتل برسانند.
[١]. علل الشرايع، صفحه ٤٧٩، باب ٢٣٠، حديث ١.