حيله هاى شرعى و چاره جويى هاى صحيح - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٨ - ٧- چگونه مىتوان با فرزند خوانده محرم شد؟
نشدن آزمايش مىكند. زن و شوهرهايى كه ديدن هر نوزاد داغ دل آنها را تازه، و آه حسرت را بىاختيار از نهاد آنها بلند، و قطرات اشك را بر گوشه چشمانشان جارى مىسازد.
برخى از اين زوجين، به جاى آه و افسوس و حسرت، و به هدر دادن نيروى خود، و با هدف پر كردن اين خلأ زندگى مشترك- كه گاه منجر به جدايى و طلاق مىگردد- به سراغ فرزندان بىسرپرست رفته، و آنها را به فرزندى قبول مىكنند، تا هم غم فقدان پدر و مادر و كمبود عشق و محبّت را از قلب پاك و كوچك آن كودكان معصوم بيرون كنند، و هم خود را از تنهايى در آورند، و سكوت خسته كننده محيط زندگى مشترك خويش را با گريهها و خندههاى چنان فرزندانى بشكنند.
امّا مشكلى كه معمولا زوجين مؤمن را رنج مىدهد، و در پارهاى از موارد آنها را از پذيرش چنين فرزندانى منصرف مىكند، مشكل محرميّت است؛ زيرا اگر فرزند خوانده دختر باشد، در آينده با مرد خانه مشكل محرميّت خواهد داشت، و اگر پسر باشد با زن خانه.
براى حلّ اين مشكل، چارههايى انديشيده شده، كه در بسيارى از موارد مشكل را برطرف مىسازد، هر چند در برخى موارد چارهساز نيست.
يكى از اين چارهها و حيلههاى شرعى، ايجاد محرميّت از طريق رضاع و شيرخوارگى است.