شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ٩٥

و اين حالت ، مشابه حال خلق است در عدم ما بين نفختين ؛ زيرا كه شب كه آمد ، روز برطرف شد و از او اثرى باقى نمانْد و بعد از آن ، روز آمد و شب را تلف كرد . پس مُدبّر و مُقَدّر قادر است بر اعاده افنا فرموده ، اگر چه باقى نباشد از او اثرى ، كما قالَ ـ عزّ شأنُه ـ : « قَالَ مَن يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ * قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ » . [١]

[ دليل ديگر بر اثبات حشر و بر نفخ صور ]

و باز بيرون آوردن روشنى صبح از ميان تاريكى شب ، مثابه قيام خلق است نزد حشر و نشر ، و چون نفخ در سه مرتبه واقع مى شود : اوّل ، نفخه فَزَع است كقوله تعالى : « يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَن فِي السَّماوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ » [٢] يعنى روزى كه بدمند در صور ، پس بترسند هر كه در آسمان ها و در زمين اند . / ٤٣ / دويم ، نفخه صَعق است كه : « وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّماوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ » [٣] و نفخ كرده مى شود [ در بوق ] . پس بيهوش مى شوند (يعنى مى ميرند) هر كه در آسمان ها و [ هر كه در ] زمين است . سيم ، نفخه احياست كه : « ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنظُرُونَ » . [٤] پس بار ديگر مى دمند در بوق ، پس ناگاه ايستاده اند و نظر مى كنند ـ يا انتظار مى كشند ـ كه با ايشان چه خواهند كرد ؟ و باز فرموده : « فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ * فَذلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ * عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ » . [٥] پس هرگاه بدمند در بوق ، پس آن روزى است كه دشوار است بر كافران و آسان نيست .