شرح دعاي صباح
 
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١١٤

و سبب ميل او شود ، و وهم ، مدرك معانى محسوسات باشد . و متخيّله ، قوّتى است كه تركيب كند صور محسوسه و معانى جزئيه را بعضى به بعضى ، و جدا كند بعضى را از بعضى . و حافظه ، قوّتى است كه هر چه از حواس ظاهر و باطن به او رسد ، نقش آن چيز را نگاه دارد و از اين است كه مردم يك بار كه يكديگر را ديدند ، بار ديگر كه به هم رسند ، هم را شناسند ؛ زيرا كه اوّل كه به هم رسيدند ، نقششان در حافظه نوشته شد ، و چون نوبت ديگر به هم رسند ، قوّه ذاكره آن نقش اوّل را با اين نقش ديگر كه دوم بار نقش گرفته ، برابر كند ، / ٦٤ / بعد از آن داند كه اين شخص را پيش تر ديده است . و باز ، آلات و اَدَواتى چند به جهت انقباض و انبساط اعضا كرامت فرموده ، مانند پى و رباط و عضله و غشا و وريد و وتر و شريان و حجاب حاجز ميان آلات غذا و نفس ، و حجاب اغرقما كه تنصيف فضاى سينه كرده است ، و غشاى محلّل اضلاع و غشاى مستبطن اضلاع . و باز ، سه نفْس ديگر در آدمى قرار داده است : يكى نفس امّاره كه اطاعت قوّه عقليه عمليه قائم به نفس ناطقه نكند و او را به كَرْه و جبر ، مطيع خود سازد و به سبب استيلاى قوّت شهوانيه و غضبيه كه از تخيّلات و توهّمات و احساسات به هم رسيده باشد ، [١] قوّه عقليه عمليه را از جانب قدس به جانب اسفل ميل فرمايد . ديگر ، نفس لوّامه كه هرگاه در بعضى اوقات اطاعت نفس ناطقه و قوّه عقليه عمليه كند ، و گاهى سر از اطاعت او پيچد و بعد از آن ، او را ندامت عارض شده ، خود را ملامت كند . ديگر ، نفس مطمئنه است كه قوّه عقليه عمليه هرگاه قوّه حيوانيه را فرمانبردار خود سازد ، به سبب مغلوبيّت قوه شهوانيه و غضبيّه ، از جانب اسفل به جانب عالم قدس ـ كه جانب اعلاست ـ ميل فرمايد ، و در قرآن مجيد ، نفوس ثلاثه مذكور است ، و تفصيل نفوس ثلاثه را افضل المتكلّمين خواجه نصير الدين رحمه الله در شرح اشارات در مقامات عارفين بيان نموده .


[١] الف و ب : + و .[٢] ب : كند .[٣] سوره ذاريات ، آيه ٥٦ .[٤] الف : . . . قادر به قدرت از اوست و به غير ذات مقدس ، چيزى نيست .