شرح دعاي صباح - رضي الدين محمّد شوشتري - الصفحة ١٨٥

آن وحشتكده پُر حسرت ، دعوت نمايند كه « يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ » . [١] رؤسا و مرؤوسان را حاضر سازند و گويند : برخيزند هر قوم و بخوانند / ١٥٥ / امامشان را . پس شيعيان برخيزند [ و جناب اميرالمؤمنين و ذرّيه طاهرين ، او را ندا كنند . پس دوازده امام در سر دوستان حاضر آيند] ، پس هر كه قدم بر منزل مخالفت ايشان گذاشته باشد و ديگرى را با او و يازده امام از ذريّه او تساوى داده باشد و سينه پر كينه خود را به رقوم ايذا و اضرار و قتل و غصب حقوق ايشان پرداخته باشد و دعواى خلافت كرده باشد ، مورد آيه كريمه « وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَبِّكُمْ فَمَن شَاءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَاءَ فَلْيَكْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَاراً أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا » [٢] خواهد بود . در كافى به اسناد متّصل از حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : جبرئيل عليه السلام اين آيه را چنين آورد : « وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ » في وِلايَةِ عَليٍّ « فَمَنْ شآءَ فَلْيُؤْمِنْ وَمَنْ شاءَ فَلْيَكفُر إنّا أعتَدْنا لِلظالِمينَ » لاِلِ مُحَمَّدٍ حَقَّهُمْ « ناراً أحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها » . يعنى : بگو اى محمّد به اهل خلاف كه آنچه آوردم براى شما در ولايت على بن ابى طالب عليه السلام ، حقّ است و سخن راست و درست است از پروردگار شما هر كه خواهد ، ايمان آورد و هر كه خواهد ، كافر شود ، اكنون فاعل مختار است و خدا را حاجت به ايمان و كفران شما نيست [٣] . [ گر جمله كاينات كافر گردندبر دامن كبرياش ننشيند گَرد ] . اگر اطاعت كنيد ، به ثواب ابد سرافراز گرديد و اگر كُفران ورزيد ، به عذاب نيران و آتش جاويدان گرفتار آييد كه ما مهيّا و آماده ساخته ايم براى ستمكاران حقوق آل محمّد آتشى را كه فراگيرد ايشان را سراپرده هاى آن آتش . پس فرداى قيامت ، پيروان آن / ١٥٦ / گمراهان ، به زبان حسرت [ و لسان حيرت ]گويند : « يا وَيْلَتى لَيْتَني لَمْ أتَّخِذ فُلاناً خَليلاً» وَ « يا لَيتَ بَيْني وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشرِقَيْن »